Alanya’da yayımlanan iş ilanlarına bakıldığında artık mesele “tercih” olmaktan çoktan çıkmış durumda. Ortada net bir gerçek var: Sağlıklı bireylerin dahi çalışmak istemediği, sürekli personel açığı bulunan, düşük ücretli ve ağır işlerde engelli bireyler istihdam edilmek isteniyor.
Oteller, turizm işletmeleri ve firmalar onlarca ilan açıyor. Ancak engelli kadrolarına bakıldığında tablo değişmiyor: beden işçisi, temizlik görevlisi… Üstelik bu işler çoğunlukla asgari ücret seviyesinde, yoğun tempolu ve fiziksel olarak zorlayıcı alanlar.
Bu bir yönlendirme değil, açık bir konumlandırma.
İşverenler, kadrolarında sürekli boşluk bulunan ve çalışan bulmakta zorlandıkları alanları engelli bireyler için uygun görüyor. Çünkü bu pozisyonlar cazip değil. Düşük gelir, ağır çalışma şartları ve sınırlı gelişim imkânı sunuyor. Sağlıklı bireylerin dahi uzun süre kalmadığı bu işler, engelli bireyler için adeta “standart seçenek” haline getiriliyor.
Oysa engelli bireyler bir “boşluk doldurma aracı” değildir.
Aralarında eğitimli, donanımlı, masa başı işlerde rahatlıkla çalışabilecek binlerce insan var. Ancak bu kişiler için açılan pozisyon yok denecek kadar az. Ne ofis işi var, ne danışma, ne veri giriş, ne de müşteri temsilciliği… Yani seçenek yok, alternatif yok.
Bu tabloya bir de son yıllarda giderek zorlaştırılan erken emeklilik hakkı ekleniyor. Engelli bireyler için hayati önemde olan bu hak, yapılan düzenlemelerle erişilmesi güç hale getirildi, hatta birçok kişi açısından fiilen ortadan kaldırıldı. Böyle bir ortamda, zaten sınırlı olan çalışma seçenekleri daha da daralırken; özel sektörden engelli bireyler için gerçek bir kariyer beklentisi oluşmasını beklemek neredeyse hayal haline geliyor.
Bu durum eşitlik değil, çok katmanlı bir mağduriyettir.
Çalışma hayatında fırsat eşitliği sadece işe alım sayısıyla ölçülemez. Kişinin yeteneğine uygun işte çalışabilmesi, gelişebilmesi ve geleceğini planlayabilmesi gerekir. Ancak bugün engelli bireylere sunulan tablo; düşük ücret, ağır iş, sınırlı hak ve belirsiz bir gelecekten ibaret.
Sorun bireylerde değil, sistemde ve bakış açısında.
Engelli bireyler üretmek, gelişmek ve toplumda aktif rol almak istiyor. Ama karşılarına sürekli aynı kapı çıkıyor: başkalarının tercih etmediği işler.
Şimdi asıl soruyu sorma zamanı:
Gerçekten engelli bireyler buna mı layık?
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yap!